Blog > Komentarze do wpisu

Wypełnione proroctwo - Psalm 22

Artykuł ten poświęcony jest tym osobom, które nie do końca zdają sobie sprawę że całość ksiąg biblijnych jakie znamy i czytamy jest przeplatana różnymi proroctwami. Niektóre proroctwa są jasne i wyłożone wprost, inne są ukryte poprzeplatane wątkami. Są nierozumianą tajemnicą do czasu kiedy się nie wypełnią.


Proroctwa.

 Proroctwo o czterech zwierzętach Daniela to przykład proroctwa oficjalnie zapowiedzianego, gdzie Bóg jawnie zapowiada co ma się stać, z reguły ujawniane jest to za pomocą symboli jednak  można spotkać bardzo precyzyjne proroctwa gdzie podane jest nawet imię ważnej osoby, mam tu na myśli kolejne proroctwo proroka Jeremiasza o przyszłym wybawicielu  ludu Izraela władcy Persji Cyrusie. Wszystko wypełniło się 170 lat później.Nie trzeba było wybitnych badaczy pism by zauważyć wypełnienie. Proroctwo Daniela o zwierzętach , wymaga trochę więcej rozeznania w symbolice biblijnej, a sam okres trwania tego proroctwa jeszcze się nie skończył i ciągle się wypełnia.


Proroctwo ukryte.

Ten rodzaj jest najbardziej ciekawy, ponieważ wymaga bardzo uważnego zagłębiania się w tekst. Nadmienię że proroctwa tego rodzaju nie maja szans na możliwość rozszyfrowania ich zanim się nie wypełnią, jest to  Boży zabieg tak by nawet nikomu nie przyszło do głowy że to jest ważne. Natchniony prorok pisząc sam nie wiedział że to opis przyszłych wydarzeń. Ale kiedy te wydarzenia się spełniają stają się one zaskoczeniem i świadectwem dla nas najcenniejszym.

 

Psalm 22, szczegółowy opis śmierci Chrystusa.

Król Dawid, namaszczony władca Izraela, rządzący mniej więcej w 1000 r p.n.e. był sprawnym władcą i wojownikiem, dzięki któremu Izrael otrzymał ziemię obiecaną w pełnym słowa tego znaczeniu. Dawid wypełnił proroctwo i obietnicę daną Abrahamowi przez samego Boga, że  jego potomkowie obejmą całą tą ziemię w posiadanie. Dawid jako wytrawny dowódca i król nie zdawał sobie sprawy, że pisząc swoje psalmy ( poematy ),  zapisuje proroctwa, które za 1000 lat wypełniając się, dadzą ludziom niepodważalne świadectwo dla Mesjasza Chrystusa. Dawid pisząc w natchnieniu, kierowany Duchem Bożym spisał w jaki sposób zginie Isus Chrystus. Zapis jest tak precyzyjny że Żydzi po ukrzyżowaniu Isusa, nie mieli żadnej wątpliwości kogo właśnie zabili.

Analiza szczegółowa Psalmu 22.

(1) Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Łania w czasie zorzy porannej..." Psalm Dawidowy.

(2) Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił...? Czemuś tak daleki od wybawienia mego, od słów krzyku mojego?

(3) Boże mój! Wołam co dnia, a nie odpowiadasz, I w nocy, a nie mam spokoju.

(4) A przecież Ty jesteś święty, Przebywasz w chwałach Izraela.

(5) Tobie ufali ojcowie nasi, Ufali i wybawiłeś ich.

(6) Do ciebie wołali i ratowałeś ich, Tobie zaufali i nie zawiedli się.

(7) Ale ja jestem robakiem, nie człowiekiem, Hańbą ludzi i wzgardą pospólstwa.

(8) Wszyscy, którzy mnie widzą, szydzą ze mnie, Wykrzywiają wargi, potrząsają głową:

(9) Zaufał Panu, niechże go ratuje! Niech go wybawi, skoro go miłuje!...

Wersety 1- 6 dotyczą samego Dawida, jako że był w bardzo wielu niebezpiecznych sytuacjach , uciekając przed królem Saulem wołał do Boga swego o ratunek. Takich fraz w jego psalmach jest najwięcej. Prawdopodobnie kiedy spisywał psalmy był w podeszłym wieku, z ustabilizowanym królestwem i sytuacją polityczną. Psalmy  jakie pisał pod natchnieniem były formą oddania czci swojemu wybawicielowi Bogu Wszechmogącemu.

Wersety 7-9 to wskazówka od Boga dla osób które  były świadkami sądu i krzyżowania Isusa. Opisuje stosunek jaki miał tłum żydów do znienawidzonego Zbawiciela. Możliwe, że 9 werset był nawet cytowanym zdaniem, które zostało wypowiedziane przez kogoś obserwującego. Zapewne był to ogromny szok dla ówczesnych świadków śmierci Chrystusa, kiedy sobie przeczytali ten psalm ponownie!.

(10) Tyś mnie wydobył z łona, Uczyniłeś mnie bezpiecznym u piersi matki mojej.

(11) Na ciebie byłem zdany od urodzenia. Ty byłeś Bogiem moim od łona matki mojej.

(12) Nie oddalaj się ode mnie, bo niedola bliska, Bo nie ma nikogo, kto by pomógł!

(13) Otoczyło mnie mnóstwo cielców, Obległy mnie byki Baszanu...

(14) Rozwarły na mnie swą paszczę Jak lew, co szarpie i ryczy.

(15) Rozlałem się jak woda I rozłączyły się wszystkie kości moje. Serce moje stało się jak wosk, Roztopiło się we wnętrzu moim.

(16) Siła moja wyschła jak skorupa, A język mój przylgnął do podniebienia mego I położyłeś mnie w prochu śmierci.

(17) Oto psy otoczyły mnie, Osaczyła mnie gromada złośników, Przebodli ręce i nogi moje.

(18) Mogę policzyć wszystkie kości moje... Oni przyglądają się, sycą się mym widokiem.

(19) Między siebie dzielą szaty moje I o suknię moją los rzucają.

Zwróćmy uwagę jak się powtarza schemat rytmicznie, 10 - 14 wers mówi Dawid o sobie, opisuje swoją sytuacje kiedy Aram nastawał na jego wojska. Jednak 16 werset rozpoczyna kolejne szczegółowe opisy momentu kiedy Chrystus  wisiał na krzyżu, wysuszony język pojawia się w momencie szybkich i płytkich oddechów. Kiedy robiono doświadczenia naukowe okazało się że ukrzyżowany człowiek miał ogromny problem z oddychaniem, by wytrwać musiał robić płytkie oddechy i szybkie. Wersety o przebijaniu rąk i nóg jest bardzo mocnym dowodem, ponieważ w momencie spisywania psalmu ok. 1000 r p.n.e. nikt nie znał takiego sposobu egzekucji. Dopiero Rzymianie wprowadzili tego typu proceder w 1- 2 wieku p.n.e. 18 werset znowu opisuje ból jaki odczuwał Chrystus, tu znowu dzięki badaniom naukowym wiemy, że rozkład siły jakie działa zawieszonego na krzyżu człowieka powoduje ogromne obciążenia stawów. Siła grawitacji powoduje nienaturalne ułożenia stawów barkowych, oraz górnej części kręgosłupa. Ostatni werset 19 jest konkretem, który był szokujący dla świadków śmierci naszego Zbawiciela. Żołnierze pilnujący  ukrzyżowanych rozkradli ich szaty, lecz szata Isusa była z jednej części  płótna, dlatego postanowili rzucić o nią losy.

 

 "Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił".

Z Ewangelii Marka i Mateusza dowiadujemy się że Isus w momencie konania , wykrzyczał te słowa.

(34) O godzinie dziewiątej zawołał Isus donośnym głosem: Eloi, Eloi. lama sabachtani? Co się wykłada: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? (Ew Marka 15.34 ).

Należy pamiętać że naoczny świadek Jan, nie zawarł tego świadectwa w swojej relacji.Marek  nie był naocznym świadkiem, nawet nie znał Chrystusa, Mateusz był uczniem, jednak nie wiemy czy słyszał te słowa.Wiadomo że Mateusz to wiarygodne źródło ponieważ należy do grona najbliższych wybranych uczniów Isusa. Więc należy traktować taką relację jako bardzo prawdopodobną.  Osobiście uważam że Chrystus mógł wypowiedzieć to zdanie celowo, może nie tuż przed samą śmiercią ale gdzieś w trakcie konania. Zwróćcie uwagę że Marek specjalnie napisał to po aramejsku, wręcz podkreślił to zapisując to właśnie w tym języku. Należy pamiętać że w tamtym okresie prosty lud porozumiewał się w języku greckim. Aramejski był w mniejszości popularny w kręgach uczonych w piśmie i kapłanów. Jeśli Chrystus wypowiedział to zdanie rzeczywiście to nie dlatego że stracił wiarę w swojego Ojca, a dlatego by wskazać miejsce w Psalmach Dawida, gdzie jest opis tego co się właśnie dokonało. Ponieważ to dokładnie zdanie rozpoczyna 2 werset Psalmu 22 !. Wskazał on uczonym w piśmie i Sanchendrynowi, którzy przyglądali się drwiąc z niego. Mówiąc po aramejsku wiedział że oni rozpoznają że do nich to kieruje właśnie te słowa, dał im świadectwo jakiego się nie spodziewali, oraz znak którego żądali jeszcze za życia  Chrystusa.

 

Podsumowanie.

Dzięki psalmowi 22, mamy ogromne mocne świadectwo tego że Chrystus to zapowiedziany Mesjasz. Umacnia wiarę tych którzy nie widzieli a uwierzyli, mimo że minęło 2 000 lat. Dla naocznych świadków był to ogromny szok i zaskoczenie, dla nas przykład jak wspaniałym i pomysłowym jest nasz Bóg, że zostawia nam tyle świadectw abyśmy czytali i uwierzyli. Jednak wielu jest na świecie takich, którym nie jest na rękę byśmy wierzyli. Oni zawsze znajdą sposób by podważyć wiarę tych którzy mają wiarę. Nie dajcie się zwieźć, oszukać ich argumentom, miejcie to w sercu a rozum niech będzie wolna. Oni mają w głowie pełną głupoty, lecz serce pełne nienawiści pełne. Bo wiedza ich jest niczym w obliczu Stwórcy, a tylko głupiec nienawidzi bez przyczyny.




 

czwartek, 08 października 2015, uramibushi

Polecane wpisy